آخرین پست این وبلاگ

 

برخی دوستان ابراز لطف کرده اند و از تعطیلی "ترانه ی امروز" گله مندند.

قصدم از تعطیلی این وبلاگ خروج از وبلاگ نویسی نبود! به زودی آدرس جدید وبلاگ ترانه ی امروز را اعلام خواهم نمود.

 

... برسان سلام مارا!

استاد شفیعی کدکنی برای تدریس به دانشگاه پرینستون امریکا رفت...

 

یادم می آید گاهی که سماجتم پس از اتمام کلاس درس استاد، مرا از در کلاس، در دانشکده ی ادبیات دانشگاه تهران تا چند کوچه آن طرف تر از انقلاب دنبال استاد می انداخت تا سوالات ناتمامم را با او در میان بگذارم و او نیز سخاوتمندانه گاه بر جدول محوطه ی دانشگاه می نشست و گاه به دیواری در خیابان تکیه می داد تا بی جواب رها نشده باشم!، آن گاه که بالاجبار لحظه ی جدایی فرا می رسید و از او جدا می شدم، می ایستادم و لحظاتی رفتنش را به تماشا می نشستم. با خود می گفتم: " آیا این مردمانی که این سو و آن سو می روند میدانند که این پیرمرد ساده پوش و نحیف، که در میانشان قدم می زند، از معدود اسطوره های زنده ی فرهنگ و ادبیات این مرز و بوم است؟" و بعد به خود تسلی می دادم که:"بر این مردمان حرجی نیست، همین که استاد هنوز به دانشگاه رفت و آمد دارد نعمت بزرگی است". 

امروز استاد رفته است.

 بر من و ما و مردمان حرجی نیست؟ بر حکومتیان چطور؟